ENDOR


ENDOR
ENDOR
urbs tribûs Manasse, iuxta Naim urb. sita. Psalm. 83. v. XI. Ios. c. 17. v. XI. fons, five oculus generationis, vel habitationis. Item, urbs in tribu Isaschar; in monte Hermonio sita. De artibus mulieris in Endor patratis in gratiam Saulis Regis 1. Sam. c. 28. v. 7. Anton. van Daalen, qui eas nullâ vi praerernaturali effectas nec Daemonem malum aut eius praestigias, hîc locum habuisse, sed meram fuisse imposturam hanc humanam, pluribus ostendit. Dissertat. de Orculis II. p. 201. et seqq.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.